این شرکت که سابقه‌ی بدی در زمینه‌ی شرایط محیطی کارگران و تخلفات اقتصادی دارد، یکی از سه شرکتی است که در سال 1380، آریل شارون (نخست‌وزیر پیشین اسراییل) از ایشان تقدیر کرد.

لارنس ریکیاردی که یکی از مدیران ارشد آی‌بی‌ام است، در گفتگویی با روزنامه‌ی یهودی جروزالم‌پست بیان کرد: «این سرزمین و آرمان‌های والایش برای ما بسیار مهم است.» جالب آن‌که این شرکت یکی از مهم‌ترین شریکان صنعتی و اقتصادی حکومت نازی آلمان در زمان جنگ جهانی دوم بوده است.

پرونده‌ی سیاه IBM

·    شعبه‌ی آلمانی این شرکت، یکی از سازندگان ماشین‌های محاسبه‌گری بوده است که هیتلر برای اداره‌ی راه‌آهن، نگهداری اطلاعات مربوط به اسرای جنگی و ساخت ادوات زرهی به آن‌ها نیاز داشته است. این همکاری از سال 1312 تا 1324 ادامه پیدا کرده است.

·    کارگران این شرکت در مکزیک، در ازای یک‌ساعت کار، کمی بیش‌تر از پانصد تومان دریافت می‌کنند. IBM برای استخدام این کارگران، از شبکه‌ی پیچیده‌ای از شرکت‌های ریز و درشت استفاده می‌کند تا کارگرانش، اتحادیه‌ی کارگری تشکیل دهند.

جروزالم‌پست

این روزنامه‌ی انگلیسی‌زبان از دهم آذر 1311 در بیت‌المقدس منتشر می‌شود. نام آن تا سال 1329  ـ یعنی دو سال پس از اعلام تشکیل اسراییل ـ، پالستین‌پست بود. شمارگان این روزنامه حدود 50.000 نسخه برآورد می‌شود و سیاستمداران و خبرنگاران خارجی، بیشترین خواننده‌ی آن هستند. این روزنامه تا سال 1368 به حزب کارگر و دیدگاه‌های چپ و لیبرال گرایش داشت؛ اما با تغییر مدیریت آن در این سال، به سمت حزب لیکود و جریانات راست‌گرا متمایل شد.

شیمون پرز

متولد 11 مرداد 1302. او در یک خانواده‌ی متوسط مذهبی در شرق لهستان (که امروزه جزوی از بلاروس است) به دنیا آمد و زیر نظر پدربزرگش که یک حاخام متعصب بود تعلیم دید. خانواده‌ی پرسکی (نام خانوادگی اصلی شیمون پرز) در سال 1313 به فلسطین مهاجرت کردند و در تل‌آویو ساکن شدند. او در یک هنرستان کشاورزی تحصیل کرد و مدتی در یک کیبوتس (مجتمع‌های اشتراکی کشاورزی اسراییلی) کشاورزی می‌کرد. او در سن بیست‌سالگی دبیر جنبش کارگران جوان صهیونیست شد و چهار سال بعد به درخواست دیوید بن گورین (نخست‌وزیر پیشین اسراییل) به سازمان تروریستی هاگانا پیوست و مسئول جذب نیرو و تهیه‌ی تجهیزات شد. شیمون پرز در سال 1327 فرمانده‌ی نیروی دریایی اسراییل شد و کمی بعد، به عنوان هیات نمایندگی وزارت جنگ به آمریکا رفت. او در آن کشور، در دانشکده‌ی پژوهش‌های اجتماعی دانشگاه هاروارد مشغول تحصیل شد.

پس از بازگشت و در سال 1332، در سم 29سالگی، وزیر جنگ دولت بن گورین شد که تا سال 1338 در این جایگاه ماند. برنامه‌ی اتمی اسراییل در این دوره آغاز شد.

او که از سال 1338 تا کنون عضو مجلس نمایندگان اسراییل (کنست) بوده است، یکی از بنیان‌گذاران حزب کارگر اسراییل به شمار می‌رود. او تا سال 1344 جانشین وزیر جنگ، پس از آن تا سال 1349 وزیر مهاجرت و مسئول گسترش سرزمین‌های اشغالی، پس از آن تا سال 1353 وزیر حمل و نقل و ارتباطات بود. پرز که مدت کمی را در وزارت اطلاعات دولت گلدامایر، حضور داشت، جانشین موشه دایان در وزارت جنگ شد و تا سال 1356 در این جایگاه ماند. اجرای عملیات انتبه که یکی از شاهکارهای امنیتی و نظامی اسراییل است، از سوابق پرز در این سال‌ها محسوب می‌شود. او مدتی را نخست‌وزیر دولت اسحاق رابین بود و پس از شکست حزب کارگر در انتخابات عمومی به دبیرکلی این حزب انتخاب شد که در این جایگاه تا سال 1371 باقی ماند.

شیمون پرز برای نخستین‌بار در دولت ائتلافی اسحاق شامیر از سال 1363 تا 1365 نخست‌وزیر این رژیم شد. پس از آن به مدت دو سال، جانشین نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه بود و از آبان 1367 تا زمان انحلال دولت ائتلافی، جانشینی نخست‌وزیر و وزارت دارایی را در اختیار داشت.

حزب کارگر در انتخابات سال 1371 به صحنه سیاسی بازگشت و پرز دوباره وزیر امور خارجه شد. او در این دوران مذاکرات صلح با سازمان آزادی‌بخش فلسطین به رهبری یاسر عرفات را پیگیری کرد که به همین سبب به همراه عرفات و اسحاق رابین، برنده‌ی جایزه‌ی صلح نوبل سال 1374 شد؛ و در همین سال قرارداد صلح با اردن را به نتیجه رساند. شیمون پرز یکی از منادیان طرح خاورمیانه‌ی بزرگ است و گفتگو با کشورهای این منطقه در راستای همین سیاست دنبال می‌کند. پس از ترور رابین به دست جوان یهودی در تاریخ 13 آبان 1374، پرز نخست‌وزیر و وزیر جنگ شد؛ تا این‌که حزب وی در انتخابات اردیبهشت 75 شکست خورد. پرز یک سال بعد، از ریاست حزب کناره‌گیری کرد.

او از تیر 1378 تا فروردین 1380 وزیر همکاری‌های منطقه‌ای اسراییل بود و پس از آن جانشین نخست‌وزیر و وزیر جنگ دولت ائتلافی آریل شارون شد. حضور او در این جایگاه تا مهر 1381 به طول انجامید. پس از گذشت دو سال و اندی، دوباره جانشین نخست‌وزیر شد. او پس از شکست در برابر عمیر پرتز در آبان‌ماه 1384، اعلام کرد که پس از شصت‌سال از حزب کارگر کناره خواهد گرفت تا به آریل شارون کمک کند. وی پس از مدتی، به حزب کادیما که شارون دبیر آن بود، پیوست و جانشین نخست‌وزیر شد. او هم‌اکنون از مهم‌ترین چهره‌های حزب کادیما به شمار می‌رود.

شیمون پرز 83ساله که او را دست‌پرورده‌ی بن گورین می‌دانند، چندی پیش و پس از رسوایی اخلاقی موشه کاتساو ـ رییس‌جمهور پیشین اسراییل ـ، از سوی کنست به عنوان نهمین رییس‌جمهور انتخاب شد. او پیش از این، در سال 1379 هم نامزد این جایگاه بود که در برابر کاتساو شکست خورد.